|
| 22 Mar 2007 10:56:14 pm |
Hier kwamen we dus voor |
|
|
De bloeiende Sakura
En wat heb ik verder nog gedaan, treintjes kijken ^__^ in het Kyushu railway museum dat in Kokura te vinden is. Er is nog wel meer te doen in Kokura maar dat bewaren we dus wel voor een volgende keer.
Morgen vetrekken we richting Osaka, ik en twee van mijn reisgenoten hebben buisinessseats weten te bemachtigen, laptop open, powerplug in de muur en rommelen maar.
Moet je dan niet van het landschap genieten? eh... nee, dat stuk van de route ken ik ondertussen al bijna net zo goed als de Hoekse Lijn.
Plaatjes uit het museum.
Deze trein heb ik in 2004 nog in actieve dienst gezien, maar toen zag die neus er niet zo fris uit. Overigens dat hij in het museum staat betekent nog niet dat hij uit dienst genomen is. Dat geldt bijvoorbeeld ook voor de Shinkansen uit de 0-serie, officieel rijdt hij niet meer, maar hij wordt nog steeds als Kodama (hogesnelheids stoptrein) ingezet op bepaalde uren van de dag.
En van deze zou je zeggen, die heb ik al eerder gezien in de vorm van de Kirishima-express, ja die lijkt er op, maar deze is toch anders, om te beginnen kan de neus open en kunnen treinen aan elkaar gekoppeld worden zoals de Koploper van de NS (nouja kon, want de NS doet dat niet meer, het kost te veel tijd voor het dienstrooster), maar het grootste verschil zit hem vooral binnenin.
Zoals de foto hier laat zien is het de trein in normale modus zoals hij overdag werd ingezet, echter in de avond en nacht kon men deze trein veranderen een slaaptrein waarbij stapelbedden van 3-hoog werden gemaakt, de banken zelf, net boven de banken en dan nog eentje ter hoogte van het bagage rek.
Voordat de hoge snelheidslijnen in gebruik werden genomen (en ook nog wel een ruime tijd daarna) duurde de rit van Tokyo naar Osaka rustig 8 uur, Tokyo naar Hakata koste je bijna een dag, dat gaat vandaag de dag toch wel een stuk sneller.
Ze rijden in Japan nog wel, de slaaptreinen, maar dat zijn vandaag de dag vrij conventionele treinen, getrokken door een locomotief met normale slaaprijtuigen zoals we ze ook wel in Europa kennen. |
|
| |
Category : General
| By : robertj | Comments [17] | Trackbacks [0] |
|
|
| 21 Mar 2007 03:26:19 pm |
Journey into the middle of the earth |
|
|
Quote : Ik maakte net dus even een briljante fout door mijn complete entry te wissen voordat ik hem gepost had, lekker handig. Dus ik ga dit in ieder geval even posten zodat jullie daar alvast van wat plaatjes kunnen genieten, en dan ga ik wel met edit aan de slag om de plaatjes van tekst en uitleg te voorzien, maar het is hier ondertussen als over 12 uur.
Ik wil naar bed en morgen naar Kokura.
Zoals beloofd een herziene versie van deze entry.
Gisteren dus naar de vulkaan Aso, nouja vulkaan, het is eigenlijk een grote krater van 25 kilometer in doorsnee, een Caldera die is overgebleven na een hele grote uitbarsting zo'n 90.000 jaar geleden, sindsdien zijn er 5 nieuwe vulkanen ontstaan in dit gebied waarvan er eentje nog actief is, de vulkaan Taka.
Die vulkaan is dus ook het doel van de reis, om daar te komen reis je eerst met de trein richting Kumamoto, gewoon heel gewoon met de relay-Tsubame. Echter op Kumamoto stap je over op de Aso 1962, een trein die tegenwoordig als toeristentrein wordt ingezet.
Het eerste stuk is nog normaal, Kumamoto, de voorsteden enz, maar daarna trek je de bergen in, in de hele caldera is een namelijk een opening, en daar rijdt de trein naar toe. Op een klein stationnetje wordt er even gestopt, krijgt iedereen gelegenheid om even zijn benen te strekken en foto's van het station en de trein te maken. Vanaf dit punt moeten we een paar keer voor en achter uit de berg op, dus wissel omgooien, een stukje achteruit en omhoog, weer stoppen, wissel omgooien en weer vooruit en klimmen, net zo lang totdat je op de bodem van de Caldera bent.
Daar dus eenmaal aangekomen reis je door naar het stadje Aso welke onder de rook van Taka in het midden van de Caldera ligt. Vandaar is het de bedoeling dat we verder reizen met de bus naar het kabelbaan station dat ons het laatste stukje omhoog zal brengen naar rand van de vulkaan krater.
Dat bezoek zal niet zonder risico zijn.
ga eens recht zitten joh, je moet op de foto!
Dan wat over deze twee kereltjes, het zijn broertjes die met hun moeder op doorreis waren. De Aso 1962 mag dan wel een toeristentrein zijn, het is nog steeds een limited express die ook door gewone reizigers gebruikt worden. Dus ook deze twee mannekes.
Zoals gebruikelijk met Japanse kindertjes is men eerst nogal verlegen als er grote vreemden zijn, zeker als deze een ander kleurtje hebben en onderling een taal spreken die totaal vreemd klinkt. Maar je zit nog wel een tijdje tegenover elkaar en ja uiteindelijk is de oudste toch wel een beetje een durfal en komt hij los, dat kwam mischien ook wel een beetje door mamma die toch wel zat te praten met die vreemde mensen, als dan ook nog blijkt dat een van die vreemde mannen een aardig woordje Japans spreekt (don't look at me) komt het jochie wel los.
Dan de Caldera zelf, het viel al snel op dat er best wel wat nevel hing, wat nog al vreemd was omdat goed weer voorspeld was. Al snel blijkt waarom, een gedeelte van de Caldera wand die begroeid is met gras staat in de hens, de hele Caldera is gevuld met een licht bijtende rook en as deeltjes die ronddwarrelen. Nou dat beloofd nog wat voor de vulkaan zelf.
En daar is hij dan, de vulkaan, en dit is het eerste wat je ziet als je uit het kabelbaanstation stapt, een rij bunkers die niet zouden misstaan op de atlantikwall. Maar ze staan er niet voor niets, de laatste uitbarsting dateert dan al weer van 1993, Taka heeft nog steeds de neiging om af en toe eens een explosieve boer te laten, qua vulkaan begrippen stelt het niet veel voor, maar voor diegene die aan de rand staan te kijken.
De laatste slachtoffers van Taka waren namelijk toeristen die stonden te kijken.
En dan de krater zelf, nee geen lava meer beneden, maar wel een super-heated meertje met een cocktail van chemische stoffen zoals zwavel. De stoom die je ziet opstijgen stelt niet zoveel voor, wat je echter niet ziet is het onzichtbare Zwavel Dioxide dat ook uit deze krater opstijgt.
Zwavel Dioxide is een gevaarlijk goedje en mensen met hart- en/of ademhalingsproblemen mogen dus ook niet met de kabelbaan naar boven. Maar ook voor diegene die wel gezond zijn merk je de invloed van de zwavel dioxide. Als je dichterbij de kraterrand komt dan merk je gewoon dat je ademhaling verandert en het slaat ook wel degelijk op je keel. Dat gaat pas over als je weer weg loopt van de krater.
En dan het landschap erom heen, schitterend gewoon, her en der groeien wat sprietjes gras, maar het merendeel is dor en kaal, een echt maanlandschap. Geweldig gewoon. |
|
| |
Category : General
| By : robertj | Comments [26] | Trackbacks [0] |
|
|
| 20 Mar 2007 12:47:37 pm |
On the move - part I |
|
|
Niet veel gedaan vandaag, troepenverplaatsing van Miyazaki naar Fukuoka via Beppu (Door de stationsmevrouw/omroepster uitgesproken als Beppuuuuu, daar ken ik nog een goeie grap over, stad op Kyushu met 28 U's?)
Rond een uur of twee aangekomen in Fukuoka, een beetje rustig aan gedaan, beetje rondgeslenterd enzo want morgen gaan we naar mount Aso.
Een paar foto's van onderweg, en zoals je kan is het ondertussen weer schitterend weer hier. De Kersenbloesems zijn een beetje een probleem, waarschijnlijk staan ze pas rond de 25ste hier in Fukuoka in bloei, en in de rest van Japan nog wat later, alleen rond de 25ste zit ik ondertussen alweer 600 km noordelijker.
Oh eh. UMTS telefonie is leuk, een van mijn reisgenoten heeft zo'n telefoon en die werken ook in Japan prima. Want schets onze verbazing als je in een winkel staat en je mobieltje gaat, geen gesprek maar aan het nummer was duidelijk te zien dat het om een mobieltje in Nederland ging.
Oh...
Even later gaat de telefoon weer, een taxibedrijf uit Koog aan de Zaan, of we een taxi besteld hadden...
Dat gaat nog een interessante ritprijs worden. |
|
| |
Category : General
| By : robertj | Comments [19] | Trackbacks [0] |
|
|
| 19 Mar 2007 03:04:59 pm |
Klote weer |
|
|
Regen, en nog eens regen in Kagoshima.
Maar goed ik heb begrepen dat de achterblijvers in Nederland alle ontberingen kregen waar men recht op heeft, sneeuw, onweer, windstoten, strandhuisjes die de zee in drijven, en dit alles bij een verkwikkende 6 graden celcius.
Baden in een onsen, altijd lekker, en dus was dat ook wel een goed idee omdat vandaag te gaan doen op Sakurajima. De vulkaan zelf was door de regen en de laaghangende bewolking in nevelen gehuld, dus daar hadden we niet zo veel aan.
Gelukkig, een plaatje van Sakurajima tijdens betere omstandigheden. Deze was vorig jaar gemaakt door mij, Sakurajima ligt dichter bij de Stad Kagoshima als dat de Vesuvius bij Napels ligt.
We gaan naar Furusato Kanko., gelegen onder de rook van Sakurajima, een van de velen onsen die Japan kent, deze heeft als bijzonderheid een (tromgeroffel) een gemengd buitenbad, jawel dames, heren en buitenlanders in een bad.
Nee daar zie je niets van, niet door de bubbels, maar iedereen die van het buitenbad gebruik wil maken moet een Yukata dragen, denk kamerjas en je zit er niet ver naast, en dan ga je dus met die Yukata aan het buitenbad in.
Goed het regende dus, het is begin voorjaar in Japan, en met 10 a 11 graden was het echt niet veel warmer als in Nederland, en het regende dus gestaag. Maar het water is warm en dampend en je zit er tot je kin in, het uitzicht over de baai van Kagoshima is overweldigend. Lekker hoorrrr.
Na een uurtje of anderhalf stoven klim je er uit, en als je weer aangekleed staat te wachten op het busje dat je terug zal brengen naar de ferry begint ineens dat weldadige gevoel over je heen te komen, uitgerust, relaxt, het gevoel dat de vakantie nu pas echt begonnen is.
Morgen vetrekken we naar Fukuoka, dat ligt in het noorden van Kyushu. Wat gaan we daar doen? In ieder geval naar Mount Aso, een actieve vulkaan in het midden van Kyushu. Aso is wel bijzonder, het is zowiezo een hele grote vulkaan, en een verdomd actieve. Verder lokt het visumstempel van Korea nog steeds, 3 uur met de draagvleugelboot maar. |
|
| |
Category : General
| By : robertj | Comments [19] | Trackbacks [0] |
|
|
| 18 Mar 2007 02:02:30 pm |
It was there, but we missed it. |
|
|
De bedoeling was om vandaag de stad Miyakonojo te bezoeken, en dan in het bijzonder een van de mooiste watervallen die Japan te bieden heeft, maar om een of andere manier hebben we de bus gemist en ja geen watervallen dus.
In de vroege morgen zijn we eerst een rondje Miyazaki wezen doen, dit om de stad toch ook nog eens bij daglicht te bekijken. En dan is Miyazaki best wel een fraaie stad met brede boulevards, zoals al eerder vermeld, palmbomen, een uitgaanscentrum om de hoek, het redlight district kende we al, en nu de rest ook, genoeg restaurants om je niet te vervelen.
Tijd om richting Miyakonojo te vertrekken, dat doen we natuurlijk in stijl met de Kirishima, het ritje zelf is maar 3 kwartier over een bochtige spoorlijn dat door een berglandschap trekt.
Maarja omdat je de bus mist moet je maar wat anders gaan doen, dus loop je de stad in, MiyaKonojo mag dan een nieuwe stad zijn omdat hij recentelijk ontstaan is uit de fusie van vier grotere dorpen, op zijn Nederlands is dat natuurlijk een gewoon een gemeentelijk herindeling. Nieuw in naam ja, maar het is voor de bewoners maar te hopen dat een het meer als alleen een nieuwe naam zal brengen, een meerjarenplan om de stad een wat nieuwer elan te geven is wel op zijn plaats.
De inwoners zijn wel prettig, maar in deze uithoek komen dan ook niet zo vaak buitenlanders, mischien dat het daarom was. Het was zondag middag en dan zijn toch vooral gezinnen op pad of aan het spelen in het park. Gewoon gezellig, lekker in het park, een beetje spelen met de kids enzo, karpers voeren, lekker lummelen. En dat hebben wij dan ook maar gedaan, lekker lummelen, af en toe een beetje praten met Japanners, uitleggen dat je toch echt geen Amerikaan bent en dat soort dingen, een beetje handen en voeten werk, een beetje Engels, een beetje Japans en je komt een heel eind.
Morgen naar Sakurajima, de vulkaan op een steenworp afstand van Kagoshima, lekker badderen in een van de onsen aldaar, meer koken waarschijnlijk want Sakurajima schijnt weer actief te zijn, er is een no-fly zone van 3 km rond de krater ingesteld, dat beloofd nog wat.
Nog wat foto's dan maar.
Een zondagmorgen in Miyazaki.
Noeste boeren op het land, zondag of niet, er moet geoogst worden, dit was ergens tussen Miyazaki en Miyakonojo
Het station van Miyakonojo, tja er mag dan natuurschoon te vinden zijn....
Het eten van vanavond, iets vaag Koreaans met varkensvlees, uien, taugee in een tamelijk pittige saus. Maar dat valt prima te blussen met een flinke pul bier. Zoete omeletblokjes en rundvleesblokjes in een sausje erbij helpen dan ook nog om het vuurtje te blussen. En dat alles voor zo'n 1600 yen, een tientje in Euro's |
|
| |
Category : General
| By : robertj | Comments [17] | Trackbacks [0] |
|
| |
| Prev 1 2 3 ...9 10 11 Next |
|
|